Δε μας χέ..!

Και μιάς και καταντήσαμε το 'Coloς-Von-Jean' του κάθενου, κάλο θα ήταν να γνωρίζουμε και κάτι από την ένδωξη Ιστορία του κωλόχαρτου!

Πριν απ' αυτό χρησιμοποιούνταν διάφορα υλικά (όπως λέμε οικοδομής έναν πράμαν??)!!

Οι πρωτόγονοι χρησιμοποιούσαν φύλλα (άααχ) και κλαδάκια (άουχ), όπως κάνουν και ορισμένα είδη πιθήκων.  Φυσικά τ'αποτελέσματα μπορείτε να τα παρατηρήσετε και μόνοι σας πιο κάτω!

 Μέχρι και πριν από έναν αιώνα χρησιμοποιούνταν ξερά φύλλα, ειδικά εκείνα που περιβάλλουν τον καρπό του αραβοσίτου. Στις Ινδίες και στον αραβικό κόσμο χρησιμοποιούνται από παράδοση τα δάχτυλα του αριστερού χεριού. Έλεος! Μέχρι εδώ έφτασε το ντισκριμινέϊshον για του αριστερόχειρες!

Το χαρτί άρχισε να χρησιμοποιείται το 18ο αιώνα, με τη γέννηση των ημερήσιων εφημερίδων (talk about innovation)!! Οι εφημερίδες διατήρησαν αυτή τη 'duo σε ένα' λειτουργία - της ενημέρωσης και του bottom σας sanitation - μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες.

Χμμ... oh yes, είμαι σίγουρη πως ο ανεπιθύμητος σου ξάδερφος σκούπισε με περισσότερη ευχαρίστηση τον ποπό του με τη ΔΗΛΩΣΗ που δημοσίευσες ρε φίλε!

Anyways, η πρώτη φορά που παράχθηκε χαρτί υγείας ήταν στην Αγγλία το 1880, όμως δεν ήταν σε ρόλο αλλά σε φύλλα συσκευασμένα σε κουτί, τα οποία δεν ήταν και τόσο απαλά (πάλε)!!

 Χάθηκε ρε παιδί μου λλίο παμπάτζιν με το ροδόστεμμα!??!

ΚΟΥΚΛΕΣ...!!??

Τα βλέπω, τα ξανά βλέπω και πάλι μου είναι αδύνατον να πιστέψω ότι πρόκειται για κούκλες!!

"Glenda Ewart used to be employed as a chef. But while pregnant with her first child, Ewart discovered the art of doll sculpting while searching online for baby clothing. Things have been different for Ewart ever since.
“I find it easy but other people do find it difficult,” Ewart told Fionola Meredith of The Irish Times.
“I probably spend too much time on each one, but I really enjoy every moment of it. It’s all about creating one of a kind, not churning them out on a conveyor belt. Besides, I’m the mum of three boys, so I love getting the chance to go out shopping for tiny baby girl clothes.”
Ewart, of Castlerock, Co Derry in Ireland, participates in what is a small but thriving international community of doll makers. The dolls — often called “reborn” dolls or living dolls — are the product of at least several weeks of meticulous work painting, rooting hair and scenting the doll.
Ewart explained the process of creating the dolls to The Irish Times, indicating that multiple coats of paint are required to recreate the mottled look of a newborn’s skin. After the paint is cured in the oven, the process of carefully implanting more than 20,000 strands of fine mohair into the scalp of the doll begins. Additional accessories can be added at a buyers request to make the doll even more lifelike.
The dolls are then sold to buyers around the world. Typical buyers request a recreation of their own newborn as a long-term memento, but others use it for more therapeutic needs. Some fashion themselves as adoptive mothers, going so far as to place the reborn doll into a pram or placing it in a specially created nursery.The Irish Times mentions that some psychologists believe that such women are able to get the same rush of hormones from holding a reborn doll that most women receive from holding a newborn. However, Ewart simply believes “that people just love cuddling babies.”