ΘΑΥΜΑ ΖΩΗΣ!

ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ..

http://michaelclancy.com/slideshow

Η φωτογραφία είναι ενός μωρού 21 εβδομάδων, πριν ακόμη γεννηθεί, το όνομα του οποίου είναι Samuel Armas και είχε διαγνωσθεί ότι πάσχει από διχοτομημένη σπονδυλική στήλη από την οποία δεν θα επιζούσε με τίποτα, παρά μόνον αν το χειρουργούσαν ...
στην κοιλιά της μητέρας του!
Ο Dr. Bruner, μετά από διάφορες έρευνες που είχαν γίνει στο Πανεπιστημιακό Ιατρικό Κέντρο του Vanderbilt, στη Nashville, δήλωσε ότι ο ίδιος θα μπορούσε να φέρει εις πέρας την εγχείρηση, με το βρέφος στη κοιλιά της μητέρας του.
Κατά τη διάρκεια της εγχείρησης, ο χειρούργος αφαίρεσε την υστέρα με καισαρική και έκανε μια μικρή τομή στον αμνιακό σάκο, μέσω της οποίας μπόρεσε να εγχειρίσει τον μικρό Samuel.
O Dr. Bruner τελείωνε επιτυχώς την εγχείρηση, όταν το έμβρυο, ο S a m u e l, έβγαλε το μικροσκοπικό αλλά ανεπτυγμένο χεράκι του μέσα από τη τομή και γαντζώθηκε από το δάχτυλο του έκπληκτου γιατρού.
Ο διάσημος αυτός χειρούργος είπε ότι έζησε την πιο συγκινητική στιγμή ολόκληρης της ζωής του, όταν ένοιωσε το χέρι του Samuel να του γραπώνει ένα δάκτυλο, δείχνοντας ευγνωμοσύνη που του χάρισε το δώρο της ζωής.
Βεβαίως ο γιατρός πάγωσε, κοκκάλωσε για μερικά δευτερόλεπτα, κατά την διάρκεια των οποίων ο Samuel συνέχισε να του κρατάει το δάχτυλο, κάτι που έδωσε αρκετό χρόνο στο ...προσωπικό του χειρουργείου ώστε να φωτογραφήσουν το στιγμιότυπο.

Ναι, πέντε μηνών έμβρυο.. Αφιερωμένο σε όσους αγαπούν τη ζωή...  : )

Γκρίζο φως...

Είδα αγανακτισμένους την Παρασκευή να οδηγούν αγανακτισμένα για να πάνε σπίτια τους, εκεί  που τους περιμένουν κάθε μέρα την ίδια ώρα τα αγανακτισμένα παιδιά τους με αποριμένα και γεμάτα αγωνία βλέμματα.. ‘θά’χει άραγε η αγανακτισμένη μάνα τους όρεξη να τους πάρει καμιά βόλτα τώρα που θα πάει σπίτι?’... ‘θα έρθει άραγε και ο αγανακτισμένος και πάντοτε κουρασμένος φάδερ φαμίλιας πιο γρήγορα απο τη δουλειά του, λόγω διακοπής ρεύματος?’

Είδα κι’άλλους αγανακτισμένους να πηγαίνουν στις δουλειές τους, να μιλούν στα κινητά τους καθώς οδηγούν, να σταματούν στα περίπτερα, να σταματούν για βενζίνη, να παρκάρουν στις υπεραγορές, να παραγγέλουν όλων των λογιών ντελίβερι......

Άλλοι πλέναν τ’αυτοκίνητα τους, τις αυλές τους και τα γκαράζ τους, γιατί μέστην αγανάκτισή τους πήραν και τα μωρά λίγο στη θάλασσα και έπεξαν ρακέττες, έχτισαν κάστρα στην άμμο, και ένας άλλος πολύ αγανακτισμένος έβαλε τους μικρούς να τον θάψουν!

Αγανακτισμένα φιλιά παντού όπου κοιτάξεις, ο κόσμος αγανακτά και ερωτεύεται....και σε κάνει να διερωτάσαι αν είναι όντως έρωτας ή αντίδοτο για την αγανάκτιση όλο αυτό το σκηνικό...

Είδα αγανακτισμένους σε γάμους, σε βαφτίσια, σε τραπεζόματα και φαγοπότια, να αναφωνούν όλοι μαζί ‘άαάαααάα’ την ώρα που έπεφτε η παροχή ρεύματος!

Όμως δεν σταματά ο χρόνος όταν κοπεί το ρεύμα, δεν σταματά ούτε η γη να κατέβεις!  Όλα να τρέχουν, όλα βιάζονται και να γκαζόνουν επίτηδες με τρελές ταχύτητες για να μην τα προλαβαίνεις!!

Κάποιοι όμως πάντα προλαβαίνουν να δουν τους αγανακτισμένους που έπιναν καφέ, μιλούσαν και γελούσαν με την παρέα τους...πήγαν στη θάλασσα και χόρευαν σε παραλιακά μπαράκια...και είχαν το θράσος να κανονίζουν τις διακοπές τους... «Αάα τους ασυνχώρητους!!»

Αυτή είναι η αγανακτισμένη ζωή μας, πνιγμένη στην υγρασία της ατμόσφαιρας και των δακρύων και σκοτεινή σαν τη ψυχή μας που μαύρισε...έστω κι’αν ο ήλιος λάμπει και είναι καυτός, τόσο καυτός που σε κάνει να πονάς και να μήν τον θέλεις άλλο, όπως σε πόνουν τα λόγια των ανθρώπων που σε κάνουν να νιώθεις πίκρα και αηδία, σε κάνουν να μην τους θέλεις άλλο!

Ποτέ μην φοβηθείς τις σκιές στο σκοτάδι.  Αυτές δείχνουν πως κάπου εκεί γύρω υπάρχει φως!
Γκρίζο φως...